Wednesday, December 10, 2008
havoc
Monday, December 8, 2008
ANOTHER PACMAN VICTORY
Pacquiao accomplished the sweeter feat as the world lightweight champion fashioned out an impressive eighth-round TKO victory over the legendary De La Hoya on Sunday (Philippine time) in their cross-divisional “Dream Match” at the MGM Grand Garden Arena in Las Vegas, Nevada, USA.
The Filipino boxing icon started strong right at the opening bell to dictate the tempo of the match.
Pacquiao continued his onslaught in the next round, landing several lefts to the face of the former six-division champion, and never let up.
De La Hoya demonstrated a bit of his skills in the fifth round only to be peppered anew thereafter.
Pacquiao, who refused to be called “The Mexicutioner”, was indeed a Mexicutioner as he battered De La Hoya into a corner and made a punching bag out of the bigger and taller Mexican-American that swelled the latter’s eye shut in the seventh round.
Round 8 was likewise an all-Pacquiao show as he went on throwing lefts and rights on a somewhat resigned De La Hoya, whose corner threw in the towel after the round.
Pacquiao also made boxing history by winning in three different weight divisions in one year. He edged junior-lightweight rival Juan Manuel Marquez in March and stopped lightweight David Diaz in the ninth round in June.
The triumph improved the “Pacman’s” win-loss-draw record to 47-3-2, while it was the “Golden Boy’s” sixth defeat in 45 fights.
“Manny Pacquiao is a great fighter,” the 35-year-old De La Hoya said. “He deserves all the credits in the world. We fight a tremendous fight and he was a better man and he deserves all the accolades and he deserves everything that he has accomplished and I wish him all the best.”
In response, Pacquiao, who stands to get $11 million (roughly P540 million) from this fight, said: “Whatever happens you are still my idol.”
The fight was so lopsided and De La Hoya looked so inept that it could spell the end for boxing's richest and most marketable star.
De La Hoya, however, said: “My heart still wants to fight that’s for sure. But when you can no longer respond, then what can you do. We’ll see what happens. I love the sport. When it’s not your night and a true champion like Manny beats you, obviously there is another day tomorrow.”
It was really a day of stoppages as five of the scheduled seven supporting bouts also came out abbreviated.
Victor Ortiz of Oxnard, California stopped Jeffrey Resto in the second round to keep his North American Boxing Organization junior-welterweight championship in the main supporting event.
Ortiz went to work right at the opening bell and floored Resto twice with solid punches to the face and body. The defending champion continued his onslaught in the second canto and scored a technical-knockout victory in 1:19.
The win improved Ortiz’s win-loss-draw record to 23-1-1.
World Boxing Organization junior-featherweight champion Juan Manuel Lopez of Caguas, Puerto Rico likewise retained his title via a first-round TKO win over Sergio Medina of Salta, Argentina.
Lopez downed Medina thrice, prompting the referee to stop the fight 1:38 in the opening round.
It was Lopez’s 24th straight win in as many bouts, while Medina suffered his second loss in 35 fights.
In the bout of super-middleweights, unbeaten Daniel Jacobs of Brooklyn, New York scored his 12th KO in 13 fights by stopping Victor Lares 2:44 of the second round. Lares dropped his record to 14-4.
Earlier, Adrien Broner and Roberto Marroquin also scored early stoppages against their respective opponents.
Broner stopped Scott Furney in the first round of the second bout, while Marroquin knocked out Isaac Hidalgo also in the opening stage of the curtain-raiser.
In the other bouts, junior-welterweight Danny Garcia outpointed Jose Alfredo Lugo in the fourth fight of the night and Jose Angel Beranza, in the third match, beat erstwhile undefeated Jesus Rojas via unanimous decision.(Sunnex)
http://www.sunstar.com.ph/network/pacquiao-de-la-hoya%E2%80%99s-nightmare
Thursday, December 4, 2008
NAK NG PONCHO
Wednesday, December 3, 2008
Tuesday, December 2, 2008
Tragic Love Story: The Missing Rib
Girl: Tell me. Who do you love most in this world?
Boy: You, of course!
Girl: In your heart, what am I to you?
Boy: The boy thought for a moment and looked intently in her eyes and said, "You are my rib. It was said that God saw that Adam was lonely, during his sleep, God took one of Adam's rib and created Eve. Every man has been searching for his missing rib, only when you find the woman of your life, you'll no longer feel the lingering ache in your heart."
After their wedding, the couple had a sweet and happy life for a while.
However, the youthful couple began to drift apart due to the busy schedule of life and the never-ending worries of daily problems, their life became mundane.
All the challenges posed by the harsh realities of life began to gnaw away their dreams and love for each other. The couple began to have more quarrels and each quarrel became more heated.
One day, after the quarrel, the girl ran out of the house. At the opposite side of the road, she shouted, "You don't love me!"
The boy hated her childishness and out of impulse, retorted, "Maybe, it was a mistake for us to be together! You were never my missing rib!"
Suddenly, she turned quiet and stood there for a long while. He regretted what he said but words spoken are like thrown away water, you can never take it back. With tears, she went home to pack her things and was determined in breaking-up.
Before she left the house, "If I'm really not your missing rib, please let me go." She continued, "It is less painful this way. Let us go on our separate ways and search for our own partners."
Five years went by...
He never remarried but he had tried to find out about her life indirectly. She had left the country and back. She had married a foreigner and divorced. He felt anguished that she never waited for him.
In the dark and lonely night, he lit his cigarette and felt the lingering ache in his heart. He couldn't bring himself to admit that he was missing her.
One day, they finally met. At the airport, a place where there were many reunions and good byes. He was going away on a business trip. She was standing there alone, with just the security door separating them. She smiled at him gently.
Boy: How are you?
Girl: I'm fine. How about you? Have you found your missing rib?
Boy: No.
Girl: I'll be flying to New York in the next flight.
Boy: I'll be back in 2 weeks time. Give me a call when you are back. You know my number. Nothing has changed.
With a smile, she turned around and waved good bye.
Good bye...
One week later, he heard of her death. She had perished in New York, in the event that shocked the world.
Midnight, once again, he lit his cigarette. And like before, he felt the lingering ache in his heart. He finally knew. She was the missing rib that he had carelessly broken.
Sometimes, people say things out of moments of fury. Most often than not, the outcome could be disastrous and detrimental. We vent our frustrations 99% at our loved ones. And even though we know that we ought to "think twice and act wisely", it's often easier said than done.
Things happen each day, many of which are beyond our control. Let us treasure every moment and everyone in our lives.
Tomorrow may never come. Give and accept what you have today
Monday, December 1, 2008
'Seize my hand, and we'll rise up high, Love, let this be our anthem until we die.'
Saturday, November 29, 2008
Friday, November 28, 2008
bleeding love
Wednesday, November 26, 2008
Tuesday, November 25, 2008
NOVEMBER 2008
November 24, was one of the saddest day of my life...my friend Jap lost his cellphone, i was sad when i didn't found out yet that he lost it because that day he wasn't texting me cause we usually greet each other and like tease each other night and day until someone will cry (that would be me), i was use to that kind of sweetnes he have until he sent me a comment on my friendster saying "Oyen....oyen nwala cp ko knina" i was like what?how?where?when and now what? lol i know i even sound like her girlfriend but i'm not...i'm just one of his girl friends....now it's his second day of not having phone on the twentieth century and i am so sad...though he lost his phone already i was still texting him...haha..i know...i am just used to it...like i was used of eating cadbury...so addictive!
jap amishooooooo...
november 27, someone missed called me and its Jap! he has his Girl friend's phone =D
yehei...
Saturday, November 22, 2008
Ang Pinsan kong Berat. (like me) haha
hindi mo maiisip na kanya i2ng mkakayanan
kinalaban ama, ina kapatid maliban sa kaibigan
ng makilala ko ito humanga ako ng lubusan.
o aking sexing pinsan (like me)
sana naman ikaw ay pakinggan
di lamang ng mga taong mahal
pati nadin ng Poong my kapal.
sana naman ikaw ay may natutunan
sa maiksing oras na ating pinagsamahan
nawa'y magtino ka na ng totohanan (like me?)
alalahanin na ang pamilya'y hindi kalaban.
basta palagi mo lamang pakatatandaan
alang binibigay ang Diyos na di kakayanan
pag may problema siya'y iyong tawagan
dika bibiguin at laging ika'y iingatan.
(eheheh--i love you cousin...wag ng berat, have a clean heart and open mind...may dahilan si GOD sa buhay mo tandaan mo yan..mawawala ang lahat ng bagay pero hindi ang pag-ibig pero dapat maging matalino ka din dahil ang puso ay madaya...nagsalita ang magaling ano??hahaha)
GOD BLESS Y'ALL and ung Tagaytay ko ha!ehe..mua
Numbers 32:23.
This text was regularly quoted by my mother. She was right.
Two London women struck up a conversation, and the topic got around to their husbands. They then were seen to rummage in their purses. One pulled out a photo and said, 'That's my husband.' The other did the same - and it was the same man. Result: an ageing ex-romeo arrested for bigamy.
In medieval times, sins were real, and specific. So was hell. These days, we are more prone to feel shame than guilt. As someone put it, 'Sin, that old dynamo, has lost much of its power since we ceased to believe in hell.' We don't call it sin today, said one (honest) cynic, we call it self-expression.
We reap what we sow. If we sin, we are punished not for our sins, so much as by them. And sins cannot be undone, only forgiven.
I will arise and go to my Father and say to him, Father, I have sinned against heaven, and against you, and am no longer worthy to be called your child.
My child, your sins are forgiven you. Amen.
Wednesday, November 12, 2008
sa oras ng aking pagtatanong ako'y sinagot
FRIENDSTER BILANG UTOPIA
(^___^)
at kung sakaling may mga paniniwala ako na sumasalungat ng sagad sa paniniwala mo, hindi matatapos dun ang pagdidiskurso natin. dahil baka may dalawang pisngi ang katotohanan. baka pareho tayong may pinupunto. hindi kinakailangan na ang kultura ko ay maging kultura mo rin bago tayo maggalangan. isang bagay lang ang hihilingin ko sayo kung sakaling sumalungat ka. at ang paghiling na yan ay alang kinalaman sa kapakanan ko kundi sa pakinabang na pwede mong makuha sa pamamagitan ng pagpapaunlad mo ng pagkatao mo. isagad mo ang pagpapahalaga sa komunikasyon, sa diskurso, sa pagbubukas ng malawak na isip para mabigyang linaw ang mga bagay na malabo. hindi kumukupas ang saysay ng binitiwang mga salita ni socrates, ang itinuring na pinakamatalinong tao ng kanyang panahon…"hindi buhay ng tao ang buhay na hindi kinikilatis…" at ang pangingilatis ay isang mahabang proseso. hindi basta kumurap ka ay may sagot na sa mga tanong na nakabalandra sa utak mo. ang paghahanap ng sagot ay isang bagay na ikaw lang ang makakagawa maski na nga ba ang sagot ay pwedeng magmula sa iba. dahil kahit na maghain ang iba ng sagot, ikaw at ikaw pa rin ang magpapasya kung yun ba ang sagot na tumutugon sa mga tanong mo. at kung sakaling isinagad mo na ang pagtatanong at tenernuhan mo pa ng tambling ang paghahanap mo ng sagot pero ang tanging nakukuha mong sagot ay "ewan", makahalata ka na na kelangan mo nang lumubay kakatanong. pilitin mo na lang na tanggapin sa sarili mo na may mga pagkakataon na ang katotohan ay abot-tanaw lang. kahit na panginoonin mo pa ang katotohan kung talagang iilag yan ng sagad, hinding hindi mo sya mahuhuli. ang tawag dyan sa pilosopiya ay "aletheia"…ang paglubog-litaw ng katotohanan.
sa hindi maipaliwanag na dahilan, marami ang nagtataka kung baket ko pinapatulan ang friendster. marami ang nagsasabi na sinasabunutan nila ang sarili nila dahil hindi nila akalain na bibigyan ko ng panahon ang pakikipag-ugnayan sa mga tao sa pamamagitan ng "lipunang" eto. at para bang bawal ako dito. haha. pag-aaral ng lipunan at ng tao ang pinakapaborito kong gawin kaya ang paglilibot ko sa modernong lipunan na eto ay hindi na dapat pang pagtakhan.
magkakaroon ng hindi iniiwasang paghahambing. kagaya ng nabanggit ko sa ilang sulok ng profile ko, "ang friendster ay isang komunidad na tumutugon sa pangarap ng lahat na maging bida…eto ay ang utopia o ang pangarap na lipunan ng bawat isa…lahat bida, lahat makapangyarihan…kapitan ka ng sarili mong profile maski na hindi ka pa dumaan sa eleksyon." pwede ring maging konsehal mo ang mga kaibigan mo at maging konsehal ka rin nila. pero sideline lang ang pagiging konsehal, alalahanin mo na me kanya-kanya kayong barangay profile na pinamamahalaan.
kung natatandaan mo pa ang kasaysayan, nong araw ay merong umalohokan, ang tagapagpalaganap ng mensahe ng kapitan…kadalasan ang panawagan ay tungkol sa magaganap na pulong sa plaza. pag di ka nagpunta, kakailanganin mong magmulta o di kayay tanggapin mo ang paratang na ala kang pakikisama. pero sa modernong pamayanan ng friendster, maski na isang dosenang beses pa magpost ng iisang announcement ang kahit sino, maski manawagan pa sya ng sagad, kung ayaw mong rumesponde ay ayaw mo lang. pwedeng magbulag-bulagan, pwedeng magbingi-bingihan ng alang matatamong parusa.
hindi maikakaila na eto ang pinakamatao at pinakamodernong komunidad na daluyan din ng tsismis. syempre kung alang sunog, alang usok o kaya pwede mo ring baliktarin, kung alang usok, alang sunog. tatanungin mo pa ba kung alin ang nauuna, sunog ba o usok. kung malaman mo ang sagot ay ano naman.
halatang halata rin kung sino ang mga mahilig magpasikat sa friendster. nakabalandra ang mga litrato na pruweba ng mga masasaya pero nakakabutas ng bulsang mga lakwatsa. mga eksena sa europe, bora o maski bartek-bartekan lang sa kanto sabay tinernuhan ng caption na "please release me, let me go…hahaha". me mga nagpapakita rin ng mga laman ng aparador, ref at kung anu-ano pa. parang handang handa silang magbahagi ng biyaya pero hindi, ipinapasilip lang. inggit ka, belat. haha.
may mga sagad din sa pagiging mapamaraan. kung ang pangalan ay nagsisimula sa letrang z, abay nauuna pa sa pila kesa sa ang pangalan ay nagsisimula sa letrang a. nakow, ayan naman pala tinadtad ng gitling at kung anupang mga characters ang simula ng pangalan. mga alang galang sa alphabetical order ang mga luka-luka. haha. at bat ako nagrereklamo? dahil ba b ang simula ng pangalan ko at nasisiko na nya si letrang a? haha. at maski magmenos ako sa gitling o maski na anong characters, isa pa rin ako sa mga unang makikita kung alang mga pasaway sa pila. haha. eh syempre makikita na ko sa dulo kung lahat ay gagamit na ng singhaba ng sampayan na puro gitling at kudlit na ikakambal sa mga pangalan nila. at bat parang kabado ako sa posibilidad na yan. haha. eh kung bakuna kaya ang pipilahan nyo, magpapasaklolo pa kaya kayo sa mga gitling at kudlit na yan. halata bang masama ang loob ko sa mga gumagamit ng gitling at kudlit. haha.
kapadong kapado ko rin kung sino ang mga hindi sumusunod sa patakaran. halatang halata yung mga handang lumambitin sa bakod maski na nga ba me nakapaskil na ‘gamitin ang gate." ang mga mensahe ay dinadala sa hirela ng mga testimonials. hi ganyan, hi ganito, maglakwatsa tayo sa bora, gale at tumambling tayo sa mga buhangin, sana wag tayong mapwing. o kaya hi ganyan, ganyan ganito, laklakan tayo sa malate, eklat eklat. o kaya nood naman tayo ng concert. hahaha. nag-uulat talaga sa mga kaganapan sa mga buhay nila. approve naman ng approve basta ganyang mga pagpapasikat. pero pag ang laman ng testi ay tungkol sa amoy bullfrog na bibig pag umaga o di kaya’y alipungang ayaw gumaling anumang pilit maski pa kaskasin ng kung anek anek o di kaya’y ang hindi sinasadyang pagkakaihi sa bedsheet maski na tapos ng mag-debut, pustahan tayo maski iulit-ulit mo pang ipadala yun, hindi maaaprubahan. parang kung lacoste ang blouse mo, gustong gusto mong ipinapakitang nakasampay, pero pag me tatak lang na carnation evap o di kaya’y mr. clean, halos takpan mo ng twalya sa sampayan pag me bisita, sukdulang sa isang linggo na sya matuyo, maski na nga ba magkaroon pa sya ng lagulamin…alam mo ang tagulamin? di ko alam kung tagulamin o tagulamig. eto yung parang mga blackheads na dumadapo sa mga damit. gets? o kaya hahayaan mo na lang sya sa sampayan sabay sabing, "kanino ba to?" nagmimistula kang umutot na naninindigan sa hindi pag-amin. nagpapanggap kang galit sa amoy na yun pero ang totoo non, sa bituka mo galing ang amoy na yun. at ang pinakamahinang magpanggap na syang inosente ang pangunahing suspek. dito palang sa simpleng bagay na eto, hindi pa tayo lumalayo, burado na ang hustisya. haha.
me mga hayok na hayok din sa PDA. yung tipong ipinatatanaw nila sa sambayanan ang detalye ng pagbubuhol ng mga kaluluwa nila. haha. at sa mga litrato, nagbubundulan ang mga ulo. o kaya naman ay hubad ang mga katawan na nasa isang kwarto sabay deny na naabot na ang langit. haha. at kung magselosan, halos ultimong libag ng bawat isa hindi pwedeng mapunta sa iba. at nagsusumigaw sa mga caption na ang mundong kinabibilangan nila ay para sa kanilang dalawa lang, wala tayong pakialam kung isang linggo palang silang magkakilala. haha. at pag naghiwalay matapos ang ilang mga linggong nag-untugan ng mga baso at nagbuhat ng sabay ng mga mabibigat na mga kubyertos, halos magnana ang mga mata kakangawngaw, halos basagin ang eardrums kakapakinig sa kantang "how do you heal a broken heart" ni chris walker o kaya "art of letting go" ni mikaila, at halos titigan lahat ng mga letra sa google tungkol sa kung paano sisikaping itakwil sa alaala ang taong kelan lang ay nagmistulang anghel sa buhay mo. at kung dati halos sa paningin mo ay tinubuan sya ng mga pakpak sa kilikili, ngayon ang tingin mo sa kanya ay may dalawang sungay na singtalim ng blade ang mga dulo. at dahil sa hindi ka makapagpigil sa pagsasambulat mo ng emosyon mo, kinukulay-kulayan mo pa ang profile mo. me paggamit ng mga simbolo para maghayag ng damdamin. meron akong nakikitang mga bungo, babaeng me luha na sumisipa ng tuyong dahon, lalakeng me hawak na puso sa palad nya, umaagos ang dugo sa braso nya habang halos yakapin nya ang mga tuhod nya, kulang na lang makakita ako ng mga imahe ng mga ataol dito sa friendster.
maraming pwedeng masaksihang kopya ng mga eksena sa friendster. tinawag ko syang kopya dahil lahat ng nandyan ay pawang duplicate lang ng tunay na eksena. at pag duplicate na lang yan, hindi sya singlinaw ng tunay na eksena. ang makikita ay ang gustong ipakita ng magpapakita. parang ngayon, eto nga bang mga letrang eto ang produkto ng pinakamalalim na pag-iisip ko o eto lang ang mga klase ng pag-iisip na gusto kong ipakita sayo. ang imahe nga ba tungkol sa pagkatao ko na nabubuo sa balintataw mo ngayon base sa mga ideyang ipinapasilip ko sayo ang tunay na ako o yan lang ang imahe na gusto kong buuin mo. ako lang ang tanging nakakaalam ng sagot at anuman ang gawin mo kung hindi ko ipapakita sayo ang sagot ay walang magaganap na pagtuklas sa katotohan. ang ipinupunto ko ay hindi mo dapat ipagluksa ang di mo pagkakaroon ng sagot sa lahat ng mga tanong mo, gaano man kahalaga ang mga yan.
marami rin akong nababasang isinisigaw ng mga tao dito sa friendster. may mga tungkol sa paghahayag ng pananampalataya, pag-ibig at kung anu-ano pa gamit ang mga iba’t ibang uri ng mga bagay(gaya ng ulap, bahaghari, bituwin, araw, at kung anek anek pa) na syang naglalarawan sa mga iniisip nila at nararamdaman. anumang emosyon ay diktado ng utak. ang sakit ay maaaring katotohanan o ilusyon lang. kaya ka nasasaktan ay dahil dinidisyunan mong masaktan. hindi ka kayang saktan ng iba ng ala kang pahintulot dahil ang mga may kakayahan lang na makasugat sa damdamin mo ay ang mga taong may bilang sa pagkatao mo. kung ayaw mo nang patuloy kang saktan ng isang tao ay ala kang unang dapat gawin kundi burahin ang halaga nya sayo. at bago mo gawin yan ay dadaan ka sa proseso ng pagtitimbang. gagamit ka ng talino sa pagpapasya. at pag meron ka pang pagdududa sa pasyang binubuo mo, nangangahulugan lang na may mga bagay pa na hindi malinaw at kailangan mo pa ng sapat na panahon para mag-isip. ang lahat ng mga bagay na nagaganap sa buhay mo ay produkto ng mga nakaraan o maaaring kasalukuyang pagpapasya. walang anumang pagpapasya para sa sarili mong buhay ang hindi dumaan sa pagbibigay mo ng sarili mong pasya. ke pinili mong magpasya o hinayaan mo ang iba na magpasya para sayo, pareho lang yan - may pakikilahok ka sa pagbuo ng pasya.
kapag inimbitahan kita na mag-usap tayo tungkol sa mga bagay na hindi malinaw sa akin, ang ibig sabihin non ay kinikilala ko na may kakayahan kang magbahagi ng tanglaw. sa pagkilatis ko ng mga bagay-bagay, pwedeng hindi ko makita ang gusto mong makita ko, hindi ko marinig ang nagsusumigaw na mga damdamin mo…dahil minsan ang liwanag na nanggagaling sa mga ubod ng linaw na mga bagay ay nagmimistulang liwanag ng araw na mahirap titigan…
kapag inaya kita para sabay nating paunlarin ang mga sarili natin, hindi kita inaaya dahil sa mga bagay na pansamantala…wala akong pakialam kung may potensyal na agarang magmistulang pasas ang balat mo…ala akong pakialam kung maglalaglagan ang mga ngipin mo mula sa gilagid mo at pag kumain ka ng piattos ay wasak sya dahil sa tulis ng sitsirya…wala akong pakialam kung igulong mo ang kulangot mo sa balat ko…wala akong pakialam kung ni singkong duling ay hindi mo kayang ibahagi…dahil alam ko na hindi tayo tulad ng iba…dahil alam ko na tanaw natin ang kaluluwa ng bawat isa…
ngayon sumang-ayon ka sa akin na masyadong maliwanag ang araw, mahirap titigan…at ng dahil dyan, merong naganap na pagbaba sa baitang ng pagpapakatao…merong mga paglabag sa mga karapatan…at kung sino ang may kakayahang umalalay ay syang humalik sa pagwawakas…
Friday, November 7, 2008
sinong mas mahalaga?
Sino ba ang mas mahalaga… Ang taong
mahal mo o ang taong gusto mong
mahalin? Ang taong kasama mo buong
araw o ang taong iniicip mo bago
matapos ang araw? Siya bang
kasakasama mo sa lhat ng ginagawa
mo o siyang dahilan ng lahat ng galaw at
ginagawa mo? Sino ba ang mas
mhalaga…Ung taong nais mong
makasama habang buhay o ung taong
hindi mo makita ang habang buhay
kapag wala siya?cno ang mas
matimbang? Ung taong pag kasama
mo’y parang kay bilis ng oras o ung
taong tuwing iniicp mo’y parang kay
bagal ng oras? Ano ang susundin
mo… Ang dinidikta mo sa puso mo o ang
dinidikta ng puso mo syo? Siya ba un
laging pumapasok sa icp mo o cya un
laging laman ng panaginip mo? Sino nga
ba…ang taong nagpaluha syo, o ang
taong nagpunas sa minsang pagluha
mo? Sino sa kanila…ang taong
nagpapatawa syo o ang taong dahilan ng
lahat ng iyong emosyon? Sino nga bang
pipiliin mo?? ANG TAONG MULING
NAGBUKAS NG PUSO MO? O ANG TAONG MATAGAL NG NANDOON..
What a boyfriend would do….
by jeoffrey:
• Grab her neck when you kiss her, it’s a real turn on. Not her butt/boobs.
• Stay on the phone with her even if shes not saying anything.
• When she’s mad hug her tight and don’t let go then kiss her
• When she says she’s ok dont believe it talk with her
• Never cheat on her because 10 yrs later she’ll remember you
• Call her at 12:00am on her birthday to tell her you love her
• Call her before you sleep and after you wake up
• Treat her like a person and not something to show off for
• Tease her and let her tease you back.
• Stay up all night with her when she’s sick.
• Watch her favorite movie with her.
• TRUST HER WITH HER GUY FRIENDS
• Let her wear your clothes.
• When she’s bored and sad, hang out with her.
• Let her know she’s important.
• Kiss her in the pouring rain.
• When she runs up at you crying, the first thing you say is;
"Who’s ass am I kicking babe?"
Thursday, November 6, 2008
This one's for you
Wednesday, November 5, 2008
Dear Oliver
and the things you were trying to prove
that every time you were falling for me
you're stopping yourself from letting things be
why do you keep on hurting me so
cause I didn't know what to do anymore
for I have thought of us as lovers some time
though the only thing that is lacking is me saying I do...be mine
I hope that you'll move on and forget things about her
and that soon you'll realize my existence dear Oliver
cause I have fought for you long time before
hope that you'll fight for me now much more
(this poem is dedicated to YOU...I think you know who you are...I'm sorry I have fallen for you already)
my creepy birthday party (10-30-08)
(btw...i was so happy when HE texted like 5min. before my birthday, he is one of those person who greeted me that night...i was touched on what he said...it was so sweet...eeehhhkk)

